Komarnice
Komarnice, zwane również koziułkami, należą do rzędu muchówek (D/ptera) i rodziny komarnicowatych (Tipulidae). Występują pospolicie na terenie całego kraju. Zasiedlają głównie gleby wilgotne, zasobne w próchnicę i zadarnione. Często rozwijają się masowo w zaniedbanych kompostach.
Do najczęściej występujących u nas gatunków należą: komarnica błotniarka (T i pula pafudosa Meig.) i komarnica warzywna (T. o/era-cea L.).
Młode larwy odżywiają się głównie kiełkującymi nasionami lub młodymi roślinkami, a starsze objadają lub nadgryzają korzenie. Ponadto podcinają rośliny nad powierzchnią gleby i wciągają je do swoich jamek. Zaatakowane rośliny rosną słabo, żółkną, a podcięte przewracają się i zasychają. Obecność 50 larw na 1 m2 czyni każdą uprawę niemożliwą.
Są to duże muchówki, które pokrojem przypominają komara i dlatego, często zwane są komarzycami. Ciało ich jest wysmukłe, długości 22-27 mm, źółtopopielate lub brunatne. Skrzydła są błoniaste, stosunkowo wąskie, długie, lekko przydymione, szczególnie na przednim brzegu. Nogi są cienkie, bardzo długie i zwykle rdzawo zabarwione. Gatunki te mimo podobieństwa różnią się między sobą pewnymi szczegółami morfologicznymi, np. liczbą członów w czuł-kach. Larwy są beznogie, walcowate, barwy ziemistej, długości do 40 mm. Głowa jest dość wyraźna, z gryzącym narządem gębowym. Na końcu odwłoka larwy znajduje się wieniec chitynowych wyrostków.
U komornicy błotniarki zimują młode larwy pierwszego lub drugiego stadium w glebie. Wiosną larwy wznawiają żerowanie, które trwa do połowy lata, po czym się przepoczwarczają.
Muchówki
wylatują w sierpniu i wrześniu, a zapłodnione samice składają około 400 jaj na powierzchnię gleby. Wylęgłe po 2 tygodniach larwy rozpoczynają żerowanie, a następnie zapadają w diapauzę, Ictóra trwa do wiosny. Gatunek ten daje jedno pokolenie w roku. Biologia komornicy warzywnej różni się od poprzedniej tym, że gatunek ten daje dwa pokolenia w roku, a zimują dojrzałe larwy, fot muchówek l pokolenia przypada od kwietnia do czerwca, a drugiego - od sierpnia do października.
Zwalczanie. Należy osuszać nadmiernie wilgotne gleby. Zabieg ten powoduje zinaczną śmiertelność larw. Likwidować zachwaszczenie lub zadarnienie gleby. W przypadku masowego i stałego występowania larw 'na danym obszarze należy przeprowadzić dezynsekcję gleby w okresie wiosennym lub jesiennym, stosując Basudin 10 G lub Diazinon 10 G, w dawce 80-120 kg/ha. Preparat należy wymieszać z 10-20-centymetrowq warstwą gleby.
